Afdoende lijkt me, Dieuwertje. Ach, iedereen vliegt hier - te Nederland - regelmatig iets ,,naar de keel''. Maar waarom je je vervolgens in - of all places - Paraguay weer door Nederlanders en Vlamingen ,,naar de keel'' laat vliegen is voor mij een raadsel.
De reden om ergens naar toe te gaan en ergens vandaan te gaan zijn exact hetzelfde.
Je gaat niet ergens naar toe emigreren als de bestemming identiek is aan het vertrekpunt, die moeite kun je je dan besparen.
Je emigreert omdat je een voor jou positieve VERANDERING van omgeving wil hebben. De verandering staat centraal en niet bestemming of vertrek. De bestemming wordt aangepast aan de gewenste verandering, en kan ook meerdere plekken zijn die de verandering opleveren (keuze stress).
Niet helemaal. Er zijn push en pull factoren en omdat elk land anders is, is het lijstje plus- en minpunten niet 1-op-1 te vergelijken. Alleen al daarom kunnen die redenen nooit exact hetzelfde zijn.
In ons geval waren de pull factoren groter dan de push factoren: ik ben nog steeds dol op Nederland. Ben een ontzettende mazzelpik om daar in de 80s geboren te zijn, heb alle kansen gehad, mooie opleidingen kunnen doen, als freelancer een onafhankelijk werkend bestaan opgebouwd (wat ik dankzij de digitale savyness van NL gewoon hiermee naar toe kon nemen).
Bij de 'wakkeren' in Paraguay zag ik eigenlijk overheersende push factoren: weg van Nederland, op zoek naar een niet-Nederland als ideologisch statement. Het ging om zoveel meer dan alleen een positieve verandering van omgeving, emigratie was een identitair statement. Dan zit je echt in een hele andere (en niet bepaald productieve) structuur van afwegingen maken wmb.
Ik denk dat je oorzaak en gevolg door elkaar haalt, push en pull factoren zijn het gevolg van de gewenste verandering.
Voorbeeld: wij wilden een verandering wat betreft regelgeving, een regelarme omgeving. Niet compleet regelloos, wat totale chaos betekent, maar regelarm.
Dat is zowel een push factor, Nederland met 200.000+ regeltjes, als een pull factor, waar we nu zijn waar veel minder regeltjes zijn en bij veel regels die er zijn houdt niemand zich aan.
Wat oorzaak en gevolg is hangt af van wat eerst komt (zonder dat geen causaliteit): jullie vertrokken na de constatering dat regelgeving teveel was en gingen actief op zoek naar een regelarme omgeving. Wij constateerden na een verblijf in Portugal 'Dit is leuk, laten we hier gaan wonen'. Dus de trigger was niet negatief maar positief.
We hebben 10 jaar gezocht naar een plek om te wonen die voldoet aan onze wensen, een lijst met requirements dus.
Dit is trouwens voor mijn 2e emigratie, de eerste mislukte vanwege mijn ex die terug wilde. Ex, want ik wilde onder geen beding blijven in Nederland.
Wij hebben dus niet gehandeld vanuit een impuls, maar hebben vroeg in onze ziel gegraven en daarna langdurig gezocht naar een oplossing.
De 1e emigratie, eveneens gedaan vanuit een impuls, heeft mij geleerd dat je dat beter niet kunt doen omdat dan het risico dat de emigratie mislukt hoog is.
Afdoende lijkt me, Dieuwertje. Ach, iedereen vliegt hier - te Nederland - regelmatig iets ,,naar de keel''. Maar waarom je je vervolgens in - of all places - Paraguay weer door Nederlanders en Vlamingen ,,naar de keel'' laat vliegen is voor mij een raadsel.
De reden om ergens naar toe te gaan en ergens vandaan te gaan zijn exact hetzelfde.
Je gaat niet ergens naar toe emigreren als de bestemming identiek is aan het vertrekpunt, die moeite kun je je dan besparen.
Je emigreert omdat je een voor jou positieve VERANDERING van omgeving wil hebben. De verandering staat centraal en niet bestemming of vertrek. De bestemming wordt aangepast aan de gewenste verandering, en kan ook meerdere plekken zijn die de verandering opleveren (keuze stress).
Niet helemaal. Er zijn push en pull factoren en omdat elk land anders is, is het lijstje plus- en minpunten niet 1-op-1 te vergelijken. Alleen al daarom kunnen die redenen nooit exact hetzelfde zijn.
In ons geval waren de pull factoren groter dan de push factoren: ik ben nog steeds dol op Nederland. Ben een ontzettende mazzelpik om daar in de 80s geboren te zijn, heb alle kansen gehad, mooie opleidingen kunnen doen, als freelancer een onafhankelijk werkend bestaan opgebouwd (wat ik dankzij de digitale savyness van NL gewoon hiermee naar toe kon nemen).
Bij de 'wakkeren' in Paraguay zag ik eigenlijk overheersende push factoren: weg van Nederland, op zoek naar een niet-Nederland als ideologisch statement. Het ging om zoveel meer dan alleen een positieve verandering van omgeving, emigratie was een identitair statement. Dan zit je echt in een hele andere (en niet bepaald productieve) structuur van afwegingen maken wmb.
Ik denk dat je oorzaak en gevolg door elkaar haalt, push en pull factoren zijn het gevolg van de gewenste verandering.
Voorbeeld: wij wilden een verandering wat betreft regelgeving, een regelarme omgeving. Niet compleet regelloos, wat totale chaos betekent, maar regelarm.
Dat is zowel een push factor, Nederland met 200.000+ regeltjes, als een pull factor, waar we nu zijn waar veel minder regeltjes zijn en bij veel regels die er zijn houdt niemand zich aan.
Wat oorzaak en gevolg is hangt af van wat eerst komt (zonder dat geen causaliteit): jullie vertrokken na de constatering dat regelgeving teveel was en gingen actief op zoek naar een regelarme omgeving. Wij constateerden na een verblijf in Portugal 'Dit is leuk, laten we hier gaan wonen'. Dus de trigger was niet negatief maar positief.
Toch een verschil.
We hebben 10 jaar gezocht naar een plek om te wonen die voldoet aan onze wensen, een lijst met requirements dus.
Dit is trouwens voor mijn 2e emigratie, de eerste mislukte vanwege mijn ex die terug wilde. Ex, want ik wilde onder geen beding blijven in Nederland.
Wij hebben dus niet gehandeld vanuit een impuls, maar hebben vroeg in onze ziel gegraven en daarna langdurig gezocht naar een oplossing.
De 1e emigratie, eveneens gedaan vanuit een impuls, heeft mij geleerd dat je dat beter niet kunt doen omdat dan het risico dat de emigratie mislukt hoog is.