Jan Roos en Dennis Schouten worden strafrechtelijk vervolgd door het Openbaar Ministerie wegens uitspraken in hun YouTube-show Roddelpraat. Het laatste waar ik trek in heb, is het opnemen voor deze twee steegclowns maar dankzij het Openbaar Ministerie zit er niks anders op. Bedankt!
In oktober 2024 maakten Jan en Dennis in hun Roddelpraat ‘denigrerende opmerkingen’ over twee Groningse vrouwen nadat zij een andere YouTuber, Milo, hadden ontmoet:
‘Wat zijn dit nou voor lelijke dikke wijven joh?’.
‘Ik noem dit gebraden kippen. Ze zien eruit als twee gebraden olifanten’.
Het Openbaar Ministerie noemde de typering van vrouwen als geprepareerd BBQ-vlees een ‘ongebreidelde scheldpartij’ en bovendien een ‘gevaarlijke voedingsbodem’ voor geweld tegen vrouwen. Maar ‘daar bleef het niet bij’, schreef het Algemeen Dagblad op stichtelijke toon, want de presentatoren gingen volgens de krant ‘nog verder in hun uitlatingen over Groningse vrouwen’.
Jeetje. Wat kan in hemelsnaam erger zijn dan ‘gebraden olifant’? Volgens AD:
‘Dit zijn gewoon twee wijven die verwacht je in een truckerscafé. Als jij een reuze uitsmijter bestelt met extra kaas dan kwam dat linkerwijf dat brengen, die dikke spekmeuzel’.
En: ‘Die vrouwen zien er toch ook uit alsof ze vijftig zijn’.
Afgesloten met ‘Hij heeft gewoon een trio gehad met vrouwen waarvan je zeker weet: die hebben haar op hun poes’.
Verder passeerden woorden als ‘vadsig’, ‘lelijk’, ‘ouwe frikandellen’ en (mijn persoonlijke favoriet) ‘volgevreten palingvellen’ de revue. De twee vrouwen deden aangifte en het OM besloot vorige week op basis daarvan Roos en Schouten te vervolgen voor belediging. Het OM wil hiermee ‘een duidelijke grens trekken’ want ‘genderrelateerd geweld tegen vrouwen is een groot maatschappelijk probleem. Verbale agressie richting vrouwen, zeker door publieke figuren, draagt bij aan een cultuur waarin ernstigere vormen van geweld mogelijk worden’.
Weet je wat bijdraagt aan een cultuur waarin ernstige vormen van geweld tegen vrouwen mogelijk worden?
Je prioriteiten niet op orde hebben, stelletje muppets.
Strafrecht als schaamlap
Als het OM het strafrecht al inzet om een maatschappelijk signaal af te geven om ‘ernstigere vormen van geweld’ te voorkomen (let vooral ook op de kwalificatie van een online scheldpartij als ‘een vorm van geweld’, want blijkbaar is grof taalgebruik een opstap naar fysiek geweld), wat doet het OM dan eigenlijk met die daadwerkelijk ‘ernstigere vormen van geweld’ die het vrouwen zo graag wil besparen?
Minister van Veiligheid & Justitie David van Weel (VVD) informeerde de Tweede Kamer afgelopen mei dat in 2025 in totaal ongeveer 648.000 aangiften binnen kwamen. Van de 380.000 online aangiften werden er 286.000 direct niet in behandeling genomen. Nog eens 65.000 werden beëindigd, onder meer vanwege capaciteitsgebrek.
Afgelopen juni onderzocht de Algemene Rekenkamer de prioritering van ernstige misdrijven. Een kwart van deze aangiften werd niet behandeld. Naast ‘overige misdrijven’ (zoals brandstichting, chantage en vernieling) bleven vooral zware diefstallen, geweld en zedenzaken liggen.
En dit zijn alleen nog maar de aangiftes die wél worden gedaan.
De Inspectie JenV constateerde namelijk dat slachtoffers bij zedenzaken zich soms gestuurd voelen om vooral géén aangifte te doen (terwijl de politie verplicht is een aangifte op te nemen), omdat rechercheurs laten blijken dat het weinig zin heeft.
De zedenrechercheurs zelf klagen over tijdgebrek en werkdruk. Ook voor huiselijk geweld ligt er een Grand Canyon tussen de gepleegde misdrijven en de gedane aangiftes van eerder genoemde misdrijven: volgens de CBS Monitor neemt slechts 4% van de slachtoffers contact op met de politie, en resulteert dit voor maar 2,7 procent van de slachtoffers in daadwerkelijke aangifte
Het OM schrijft in haar eigen Aanwijzing voor Opsporing dat er door beperkte capaciteit ‘altijd sprake zal zijn van selectieve opsporing’. Bij het selecteren van zaken om te vervolgen gaat het dus niet alleen om de ernst van een mogelijk misdrijf, het OM houdt ook rekening met een ‘zo groot mogelijk maatschappelijk effect van de interventie’. Blijkbaar ziet het OM het vervolgen van een relatief simpele beledigingszaak tegen twee overjarige TuberPubers als een ‘gewichtig maatschappelijk probleem’.
Dat het OM uitkomt bij het laaghangend Roddelpraat-fruit is ook niet zo gek. Je hoeft niet ver te zoeken om hypothetisch vervolgbare beledigingen te vinden op een kanaal van ballenkrabbende kerels zonder filter, die voetbalkantine-lompheid hebben weten te monetizen.
Alleen: er zit nog de nodige ruimte tussen grof taalgebruik over alles en iedereen (waaronder vrouwen, want die maken nou eenmaal: de helft uit van iedereen) en ‘gender-gerelateerd geweld’. Zeker, vrouwenhaat hangt samen met geweld tegen vrouwen - maar dat betekent niet dat het vervolgen van publieke beledigingen richting vrouwen ook het risico op fysiek geweld tegen vrouwen verlaagt.
Met deze halfslachtige poging om zowel Roddelpraat (wiens presentator Jan Roos laatst nog dronken tegen agenten stond te bazelen op een kermis dat ze er niet waren ‘voor blanke mannen’), als diens publiek op te voeden, heeft het OM zichzelf mooi tuk. Ze maken namelijk zélf de claim dat Roddelpraat een soort gateway-drug naar ‘gendergerelateerd geweld’ is, met hun eigen motivatie dat vervolging van Roos & Schouten ‘ernstigere vormen van geweld’ zal voorkomen.
Ik wens het OM veel succes met het aannemelijk maken van deze claim bij de strafrechter.
