Het politieke jaar is amper begonnen of het is alweer bal op het Binnenhof. Het Kabinet-Jetten staat er niet lekker voor in de peilingen, BBB gooide haar eigen wetenschappelijke bureau op straat en allerlei dingen met Box3. Kortom: hoog tijd om de journalist met het grootste politieke balboekje van Nederland in te lijven, Bas Paternotte.
Bas zag ik voor het eerst in mijn leven op een Twitterborrel ongeveer vijftien jaar geleden. Hij klom op het podium om samen met de redactieband van Eric Smit (toenmalig hoofdredacteur van Follow the Money) Frank Sinatra te zingen. Met zoveel verve dat ik mijn gesprekspartners (een toenmalig SP-kamerlid en een conservatieve hoogleraar) amper kon verstaan.
Wij leerden elkaar kennen temidden van een bont en vrijzinnig allegaartje van vrijbuitende wijsneuzen van allerlei gezindten. Waar autoriteit en status geen argument zijn en dus niemand van onder de indruk. Ik mis die grondhouding in de journalistiek (en op het ooit vrije internet) omdat juist hierdoor links en rechts elkaar niet - zoals vandaag de dag - alleen online opzocht om voor rotte vis uit te maken, of wederzijdse opmerkingen op de meest negatieve manier mogelijk uitlegt en direct stichtelijk de neus ophaalt over de meest brave poep-en-pies-grap.
Toen er, kortom, nog iets te lachen viel.
Bas beheerst de gouden combi van inhoud en attitude. Hij struinde jarenlang door Haagse wandelgangen voor onder meer HP/De Tijd, Metro en Panorama. Sindsdien houdt hij zijn balboekje up-to-date, volgt alle debatten tot in de kleinste commissiezaaltjes en heeft het politieke dossiergeheugen van een olifant. Zijn humor is gortdroog, zijn pen vlijmscherp en hij is permanent niet onder de indruk.
Met Jan Dijkgraaf maakt Bas de wekelijkse Nare Jongens podcast en u kunt zijn wekelijkse rubriek Bassiehof al anderhalf decennium lezen op Geenstijl. Hij volgt kruimelsporen die broden blijken, vindt krenten in Haagse pap maar heeft afkeer van opgeklopte Haagse bluf.
Misschien wel belangrijker dan zijn CV: graag niet verwarren met neef en D66-kamerlid Jan Paternotte (ook van het Huis Paternotte maar dus niet dezelfde Paternotte als Bastiaan Paschier Paternotte), anders is het bal.
Zijn nieuwtjes komen altijd uit de Haagse grabbelton: ontwikkelingen waar parlementair journalisten niet op aanslaan of domweg niet opmerken omdat ze niet (zoals Bassie) alles lezen en alle debatten volgen. Een politicus die ergens geen antwoord op wil (of kan) geven, is soms interessanter dan een politicus die een brei aan woordvoerdersproza uitbraakt. Een politieke partij die haar eigen wetenschappelijk bureau op straat zet en erachter komt dat de bestuurders zichzelf wel heel riant hebben beloond, is interessanter dan een glossy interview met een partijleider over ditjes-en-datjes.
Nieuwtjes moet je tegenaan lopen in plaats van zelf proberen op te zoeken. Van nieuws for the sake of nieuws krijg je sowieso rare dingen zoals ‘ingestoken verhalen’ door woordvoerders of het fenomeen van ‘strategisch lekken’ (zoals het goede nieuws voor uw portemonnee voor Prinsjesdag, zodat het slechte nieuws voor uw bankrekening vier dagen later op pagina 5 verschijnt).
Dank je de koekoek. Bassie’s Haagse bluf verschijnt niet wekelijks of dagelijks, maar wanneer er iets te vertellen valt.
Houd dus vooral die mailbox in de gaten!
Schrijf - gratis of nog beter: betaald - in voor DieuwsNieuws om de bijdragen van Bas Paternotte in uw mailbox te ontvangen!
Wilt u deze en toekomstige groeispurten van DieuwsNieuws voeden, maar heeft u geen trek in een doorlopend abonnement?
Bouw mee aan mijn Journalistieke DeathStar en doneer:
Hmmmm!
Ik was al fan van Bas. Fijn dat hij nu ook bij jou te lezen is.
Maarre... wat betekent #TCB'en?